Doet u maar na de feestdagen
Ons gesprek was begonnen met de mededeling van Hetty dat ze gegroeid was i.p.v. afgevallen. Ze gaf een opsomming van een aantal snoepmomenten. Ze noemde 3 verjaardagen, St. Maarten (waarbij ze haar 2 kinderen “flink had geholpen” met het opmaken van alle snoep, vertelde ze) en nu alle dagen de verleidingen van Sinterklaas, die ze met wisselend succes probeerde te weerstaan.
Hetty (32) zat me schuldbewust aan te kijken. “Het is ook elk jaar weer hetzelfde”, zuchtte ze. “Het is sneu dat ik het zeg, vooral voor de kinderen, maar van mij mocht het wel januari zijn…! Al dat lekkers; ik kan er niet van af blijven. Ik geloof dat ik er nog gekker op ben dan de kinderen; die geven er niet eens zo veel om. Vooral de jongste; die lijkt op zijn vader, hij geeft ook niet veel om snoep. Mijn man vindt het van mij wel lachwekkend, nou daar heb je dus ook niet veel aan”
Ik vroeg haar of ze altijd zo gek was geweest op dit soort zoet. “Nou, bij ons thuis werd wel elk feestje gevierd met allerlei lekkernijen. Mijn moeder kan er wel heel opgewonden over doen, net als ik trouwens, moet ik bekennen. Misschien moet mijn man daarom ook wel om mij lachen…. Mijn moeder kan ook heel beeldend vertellen over iets waar ze naar uitkijkt om te eten of wat ze gegeten heeft…alsof ze het over een heel bijzondere verrassing heeft.”
“Ja, nu ik er zo over nadenk was het is toch een prettig soort opwinding wat ze creëerde….maar ik doe dat niet zo in het openbaar als mijn moeder. Ik schaamde me er vroeger soms wel voor als ze dat deed. Anderen lachten haar ook wel eens uit, maar mijn moeder kon dat niets schelen. Zij schaamde zich ook niet voor haar gewicht...”
“Het is toch een soort lekkere kick als ik het snoep zie of weet waar het verstopt ligt. Alleen ik doe het vaker juist stiekem; ik schaam me er wel voor dat ik me er zo op kan verheugen en soms dan wel een hele zak achter elkaar opeet. Ik schaam mij ook voor mijn gewicht. Wat dat betreft lijk ik helemaal niet op mijn moeder.”
“Wat zou het voor je betekenen als je dit niet meer stiekem zou hoeven doen, in je eentje?” vroeg ik haar. Hetty leek bijna wat verbaasd: “Uh, nou, in ieder geval wat vrolijker… en ik zou vast niet alles opeten; we zouden het dan delen”. Ze dacht nog even na: “En ik zou me niet zo over mezelf schamen, me geen uitzondering voelen. Maar ik weet niet of ik dat durf” en ze bloosde ervan. “Ze zullen dan wel denken….”.
“Waar ga je je dan over schamen?” vroeg ik haar. “Nou ja over mijn moeder zeiden ze dan dat zij een lekkerbek was en dat het duidelijk was dat ze niet van de wind was gegroeid en dan was het weer lachen”, herinnerde Hetty zich en keek er niet bepaald blij bij. Ik keek haar ernstig aan en zei: “Volgens mij zit het anders in elkaar, Hetty. Van te veel eten word je dik, niet van gezamenlijk genieten van eten. Veelheid is het risico, niet het genieten. Ook in je eentje dit doen is een risico, omdat er niemand is die je stopt”.
Hetty besloot hierna dat ze aan haar man wilde gaan vertellen wat ze nu ontdekt had en proberen er mee te oefenen om als er gesnoept werd dit alleen samen te doen. Bij het maken van de vervolgafspraak zei ze: “Doet u het maar in januari na al die feestdagen, want dan pak ik het wel weer op, nu lukt dat toch niet…..”
“Dat meen je niet”, flapte ik er verbaasd uit. “Je vindt dit heel moeilijk om mee om te gaan; je krijgt nu de tijd, waar je juist het meest kunt oefenen en dan wil je juist in deze tijd geen ondersteuning. Dit lijkt toch weer op hoe je het vroeger hebt gedaan: stiekem in je eentje”.
Wat bedremmeld keek Hetty mij aan: “Maar ik vind het zo rot als ik hier dan kom en toch weer gegroeid ben”. Ik zei dat ik me dat kon voorstellen, maar vroeg haar hoe ze zich zou voelen als ze na de feestdagen zou komen en het zou blijken dat ze veel was aangekomen.
“Je kunt juist nu toch wel wat support en eventuele bijstelling gebruiken, lijkt me”, legde ik haar voor. “Ja, dat is ook zo, gek hè, dat zijn zo van die gewoontes die je je hebt aangeleerd. Je terugtrekken als het moeilijk wordt…. Doet u maar over veertien dagen”.
14:13 28-10-2010
