Ik heb alle steun van de wereld
Alie (30) kwam een tijdje bij me en was bezig met haar doelen- en stappenplan vorm te geven om een forse hoeveelheid gewicht te verliezen. Deze keer wilde ik het graag met haar hebben over in hoeverre ze gesteund werd door haar partner, haar familie, haar vrienden en collega’s. Dit omdat het hebben van een goed netwerk één van de peilers van blijvend succes kan worden, maar bij het ontbreken hiervan dat ook een belangrijke factor voor terugval kan zijn.
“Ik heb alle steun van de wereld; mijn man vindt het fijn dat ik afval, mijn zussen en
collega’s vragen ook regelmatig hoeveel ik ben afgevallen. Alleen mijn moeder zegt wel eens dat er belangrijker dingen in het leven zijn dan eten en diëten, als we als zussen het er over hebben, maar mijn moeder is zelf ook vaak aan het lijnen, dus dat neem ik niet zo serieus”.
Ik glimlachte naar haar en zei haar dat het goed klonk hoeveel mensen ze betrokken had in haar plannen om af te vallen. Toen begon ik haar voorzichtig uit te leggen dat een netwerk belangrijk is als het goed met je gaat, maar ook wanneer het minder goed met je gaat of wanneer jij andere dingen wilt doen dan je voorheen deed met of voor hen.
Alie keek me niet begrijpend aan en dus besloot ik verder te gaan met een voorbeeld van iets tussen haar en haar man wat ze me in een eerder consult al verteld had. Dit ging over dat haar man ’s avonds graag snackte met een biertje erbij en het gezellig vond als ze mee deed en ze het zelf ook erg lekker en gezellig vond. Ik vroeg hoe ze hier nu mee omgingen.
“Nou hij snackt nog steeds; hij vindt het best dat ik nu water drink en niet mee eet, als ik dan maar niet op de hometrainer ga, want dat maakt zo’n lawaai vindt hij en dan kan hij de tv niet goed volgen. Dat snap ik ook wel, tenslotte is hij niet dik, dat is mijn eigen probleem, dus dat moet ik ook zelf oplossen”, vond Alie.
“Ervaar je zijn houding als ondersteunend?” vroeg ik haar. “Maakt hij het je gemakkelijker om je avond anders door te brengen dan al snackend voor de tv?” “Eh, daar hebben we het niet over gehad; hij vraagt vaak wel wat ik moet doen nu ik wil afvallen, maar niet wat hij zou kunnen doen om mij te helpen. Dat zou ik trouwens ook niet willen, ik ben niet hulpbehoevend, zeg”, protesteerde ze zwakjes.
“Weet je het zeker?, vroeg ik haar en vervolgde: “Waarom denk je dat 95% van de afvalpogingen mislukken?” Alie keek me vragend aan. “Afvallen doe je wel zelf, maar niet zo lang succesvol in je eentje.” Ik ging verder: “Een tijdje kun je het wel in je eentje op je wilskracht, maar wat als je wilskracht opraakt…?” “Dan val je weer terug…?” vulde Alie vragend aan.
Een moment om wat meer informatie te geven, dus vertelde ik haar, dat wanneer mensen moe zijn, verdrietig, geïrriteerd en/of hongerig en er dingen binnen handbereik op tafel staan, ze meestal die verleidingen niet kunnen weerstaan, dus dat een ondersteunende omgeving op zo’n moment erg belangrijk is. “Je kunt dat een hulpbehoevend moment noemen. Je partner kan een belangrijke rol gaan spelen om zo’n moment goed door te komen, in plaats van terug te vallen in een oud patroon”.
“Deze vorm van ondersteuning bedoel ik als ik het over een ondersteunende omgeving gaat. Zou je voor de volgende keer je moeilijke momenten op willen schrijven en aangeven hoe en door wie je het liefst gesteund zou willen worden?”
Dit spraken we af. Ik ben benieuwd.
14:13 28-10-2010
