U wilt gewoon niet afvallen..!
Frederiek zat in de wachtkamer toen ik haar welkom heette. Ze leek wat op haar hoede, wat ik later goed kon plaatsen, nadat ze me verteld had wat ze had meegemaakt. Ze kwam op advies van de maagbandchirurg, waar ze een gesprek had gevoerd over of de maagband een optie voor haar zou kunnen zijn.
Uit haar verhaal bleek dat ze naar de chirurg was gegaan, omdat haar gynaecoloog had gezegd dat ze mogelijk niet zwanger raakte vanwege haar forse overgewicht en of een maagband niet wat voor haar zou zijn.
“Van de chirurg moest ik naar u, maak ik hoop niet dat ik vaak hoef te komen, want als het aan mij had gelegen was ik nooit weer naar een diëtist gegaan”, kwam er nors uit.
Ik vroeg haar naar haar ervaringen. Frederiek begon: “Ik wilde eerst helemaal geen maagband, dus ging toch weer op dieet en nu met behulp van een diëtiste. Eerst viel ik wel wat af, maar op een gegeven moment stopte het toch ook weer. Dat was toen mijn vriendin zei dat ze goed kon zien dat ik was afgevallen. De diëtiste vroeg van alles na en gaf tips. Ik probeerde het ook steeds weer, maar het was te moeilijk om me er aan te houden.” Frederiek vervolgde: “Toen ik weer kwam en het weer niet gelukt was, zei ze gefrustreerd tegen mij :u wilt volgens mij niet afvallen. Toen brak er iets en ben ik niet meer gegaan”.
Nog weer kwaad zat Frederiek voor me. Ik gaf aan dat het me akelig leek om te horen, zeker omdat ze haar best had gedaan en zo’n groot verlangen had om zwanger te raken.
Ik vroeg haar of ze mij wilde vertellen wat ze zelf dacht wat er toe geleid had, dat ze nu zo zwaar was geworden. “Het begin weet ik nog als de dag van gister”, begon ze en ze vertelde hoe ze op haar 16e was aangerand door een jongen van 20 jaar. Ze had het thuis nooit verteld, want ze hadden haar nog zo voor hem gewaarschuwd.
“Ik voelde me daarna zo vies en ik wilde er onaantrekkelijk, walgelijk uitzien zodat ze voor altijd van me af zouden blijven”. Ze bloosde: “Ik heb het zelfs pas vorig jaar aan mijn man verteld, omdat ik het ook moeilijk vind om seks met hem te hebben, maar ik wel zo graag een kindje wil…. Ik houd veel van mijn man en hij was er zo verdrietig over en snapte het ook niet.”
“Dus door dik te worden, voelde je je angst voor mannen niet meer”, gaf ik terug, wat ze beaamde.
“Stel dat je voor weer net zo
licht zou zijn als voordat je werd aangerand” legde ik haar voor. Frederiek had wat tijd nodig om zich dat in te beelden, waarna ik haar vroeg, hoe veilig ze zich dan nu als slanke jonge vrouw van 32 jaar, op straat, in een kroeg, op het strand, in de bossen enz. zou voelen.
“Dat lijkt me heel eng” bekende ze en ze ging verder: “Als ik niet zo graag een kindje wilde, was ik helemaal niet op dieet gegaan. Voor mijn man hoeft het ook niet; die vindt mij zo ook goed”. “Dus eigenlijk had je het helemaal goed voor elkaar totdat het niet lukte om zwanger te worden”, concludeerde ik. “Nu achteraf bekeken denk ik wel dat het zo zit” gaf Frederiek toe.
“Kan het zo zijn dat je wel wilt afvallen, maar dat je eigenlijk je gewicht nog niet kwijt kan, omdat je denkt dat het je veiligheid tegen seksueel geweld van mannen biedt?”
Frederiek slikte haar tranen weg en vroeg met een benepen stemmetje: “Ja, maar hoe dan verder, ik wil zo graag moeder worden en natuurlijk ook gezond blijven.”
“Volgens mij weet je nu in je hart wel wat je te doen hebt” zei ik glimlachend. “Ja, met mijn angst voor seks en mannen bezig, afschuwelijk”, liet ze me weten. “Liever een maagbandje heel je leven in je lijf dan en daarmee ook weer gaan zorgen dat je gaat groeien wanneer je weer bang begint te worden?”, vroeg ik haar. “Nee, nee; het leek ook al te mooi om waar te zijn……Dat dit na zoveel jaar nu nog niet over is…..,die rot jongen!” besloot ze. “Ja, ik had het je ook anders gegund” leefde ik met haar mee, “maar wat gebeurd is, kun je niets meer aan doen. Wat je wel kunt doen is zorgen de verwerking er van ook achter je komt te liggen en dat is effectiever dan jouw oplossing, die werkt niet meer goed.
14:13 28-10-2010
