Instituut Xelf

Waarom kan ik dan niet gewoon een boterham eten?

Roos wilde graag weten waarom ze soms wel voor een boterham of fruit kon kiezen en andere keren alleen maar voor chips en/of chocolade. Na een spannende gebeurtenis, namelijk voor het eerst sinds jaren weer zwemmen en ook nog in gezelschap van andere jongens en meiden, had ze thuis direct een zak chips genomen en daarna nog een zak met Smarties.

“Ik had best honger, omdat ik bijna de hele middag in het water had gelegen, maar waarom kan ik dan niet gewoon een boterham pakken?” vroeg Roos lichtelijk geïrriteerd en mogelijk ook wat bezorgd. Ik vroeg haar of ze zich nog andere gevoelens kon herinneren naast maaghonger. Ze noemde “doodmoe” en “bibberig”. “Ik moest er gewoon van janken, uh huilen bedoel ik”, verbeterde ze zich snel. Ik glimlachte bij haar poging om met meer mededogen over zichzelf te spreken.

“Het antwoord op je waarom vraag heb ik niet. We weten nooit zeker hoe het in elkaar zit, daarvoor zitten de dingen te te ingewikkeld in elkaar, maar zal ik je een aspect geven dat mee kan spelen en dat mogelijk een aanknopingspunt kan worden, zodat je dit minder overkomt?”  Roos leek aandachtig en ik begon met ideeën.

“Als je honger hebt, maar ook als je je bibberig voelt, zijn dat signalen voor het lichaam dat jij in nood bent. Ons menselijk denken kan daardoor los komen te staan van ons doen. Dit kan, omdat wij pas door de eeuwen heen onze grijze massa in de hersenen zijn gaan ontwikkelen. Daarvoor leefden we als (zoog- en kudde)dieren zonder dat denkvermogen. Op het moment dat ons lichaam zich in nood voelt, sluit de verbinding en ga je dingen instinctief doen. Je kunt dus denken: pak nu een boterham, terwijl je handen een zak chip pakken.”

Roos knikte verrast: “Ja zo gaat dat. Wat stom, sorry, wat raar zeg”.
“Ja voor ons in deze tijd wel, maar ons lichaam blijft nu eenmaal door al die eeuwen heen gericht op overleven en op vermijden van onaangenaamheden. Dit terwijl we als mens graag menselijk, zinvol, gezond willen leven en juist moeilijkheden overwinnen. Daar gaan we ons namelijk meestal gelukkiger door voelen en blijven we gezonder. Een dier heeft geen bewustzijn dat hij ongezonde dingen eet, maar is gericht op dat de honger snel weg gaat en hij weer rustig wordt. Dit omdat een dier de gevolgen van bijvoorbeeld overgewicht of ziekte, niet kan overzien.

“Maar wat nu? Ik wil er van af! Heb ik iets gedurfd, waar ik me wel trots over voel hoor, maar dan krijg ik als beloning een eetbui er bij. Nou daar word ik dus echt niet gelukkiger van en ook niet gezonder en al helemaal niet slank ”, reageerde Roos opstandig. “Dat klopt, wat zou je, nu je dit weet, kunnen doen als je weer iets spannends wilt gaan doen?” vroeg ik haar. Roos had even tijd nodig om over te schakelen en deed toen een poging….

“Geen chips en snoep in huis hebben? Ergens gaan eten als ik honger heb of van te voren iets klaar leggen, dat ik zo kan eten?” Ik was verrast over haar intelligente oplossingen. En waardeerde haar hiervoor. Roos leek weer opgewekt. “Ja, je hebt heel goed begrepen, dat wanneer er iets niet in de buurt is je het ook niet snel kunt pakken en als je ergens bent waar gezond eten voor het grijpen ligt, de kans groter is dat je dat dan pakt. Dit blijkt ook uit studies”.

“Mensen blijken bijvoorbeeld meer en vaker fruit te eten als de fruitschaal goed in het zicht staat. Ergens gaan eten waar je aan kunt schuiven helpt ook zeker om gezonder te gaan eten en bovendien kun je dan je verhaal misschien ook nog kwijt, waardoor je je van binnen weer wat rustiger kunt gaan voelen. Er zijn meer aspecten die een rol spelen bij wel of niet een keuze ervaren, maar dit in de gaten houden als je spannende dingen van plan bent te doen en mogelijk hongerig thuis komt, zal je zeker helpen.
Roos leek nieuwsgierig om dit uit te gaan proberen en we maakten een vervolg afspraak.