... en toen ging het mis
…en toen ging het mis
Bij de vraag naar haar “lijn”verleden vertelde Maaike (34) me over een onbezorgde jeugd. Ze had de middelbare school gemakkelijk doorlopen, eigenlijk had ze wel een nivo hoger kunnen doen, maar haar ouders vonden het belangrijk dat er ook genoeg tijd over hield om dingen voor zichzelf te kunnen doen. Geniet van je jeugd, later krijg je het nog druk genoeg, hielden ze haar voor. Ze was in die tijd wat mollig, maar had daar geen last van; ze was fit, had vriendinnen en soms een vriendje.
Rond haar 30e was Maaike getrouwd, had ze een leuke leidinggevende baan en kwam er een stagiaire die ze ging begeleiden. Tijdens die stage had de stagiaire regelmatig vragen die ze niet kon beantwoorden en ze realiseerde zich dat ze wel een goede praktijkopleiding had gekregen, maar dat ze theoretische achtergrond miste en toen ging het mis…..
Voor het eerst ging ze twijfelen aan zichzelf en aan haar opvoeding.
Hadden haar ouders haar niet beter wat meer “achter de broek kunnen zitten”, zodat ze een zelf dan ook een hogere opleiding had kunnen hebben?
Ze begon wat te piekeren, kwam minder lekker “in haar vel te zitten” en keek toen ook naar hoe “haar vel om haar heen zat”.
Maaike beoordeelde zichzelf opnieuw en vond nu ook dat ze te dik was. Ze ging naar de huisarts die vroeg wat het probleem was. Ze ging naar een slankclub en daar hadden ze het over “zwakke momenten” en over “zondigen”. Ze ging naar de diëtiste die vroeg: “Waar gaat het mis?” . Ze ging zichzelf steeds meer afvragen “wat er mis met haar was” en “hoe ze de fout in ging”. De angst en de frustratie groeiden en haar gewicht ook…!
Ze was van intuïtief eten naar geobsedeerd eten gegaan. Ik vertelde haar over het tijdschrift Psychologie van januari j.l. hierover schreef: intuïtieve eters geven zich de toestemming om te eten wanneer ze honger hebben en te kiezen waar ze zin in hebben; ze eten om lichamelijke redenen en ze letten goed op de signalen van honger en verzadiging en blijven daardoor slanker.
Ik vroeg Maaike nog eens terug te gaan naar haar tienerjaren en hoe het toen was met haar en haar gewicht. De tranen kwamen: “Het was een heerlijke tijd en een perfecte opvoeding voor mij, helemaal niets mis mee..!”
“Er ging wel wat mis en door de goed bedoelde vragen van de mensen die ik hulp vroeg, ging het nog meer mis, maar met mij was dus niks mis ..!”.
Ik ga helemaal “goedgekeurd” naar huis en voel me kilo’s lichter”.
14:13 28-10-2010
