Ik ben weer aan ´t Sonja Bakkeren
“Ik ben weer aan ’t Sonja Bakkeren, u zult het wel niet goed vinden…”, zei Mirjam aarzelend.
Ik wachtte even af of ze nog meer ging vertellen, maar dat deed ze nog niet.
“Ik kan en hoef gelukkig ook niet te oordelen over goed of slecht”, antwoordde ik haar. “Wat ik ondertussen weet, is dat wanneer mensen haar adviezen strikt opvolgen, ze al na 9 weken voedingstekorten kunnen krijgen. Dit kan leiden tot inhaalhonger en op langere termijn tot het jojo-effect en zelfs eetbuien”.
“Ook weet ik dat veel mensen er op korte termijn flink mee kunnen afvallen, wat op zich, gezien het lage caloriegehalte, niet zo verwonderlijk is. Mensen putten daar hoop uit. Het kan op korte termijn een vitaal en een trots gevoel geven”. Mirjam ’s gezicht klaarde op en ze knikte.
“Ik weet ook dat het voor sommigen een begin van een nieuwe leefstijl kan worden en dat het voor anderen helaas meer van hetzelfde is. Die daarmee van de wal in de sloot raken.
Maar vertel me hoe jij er toe ben gekomen”.
“Ik heb om af te vallen echt structuur nodig”, zei ze, “anders lukt het me niet”. Snel voegde ze er aan toe dat ze wel wat meer at dan werd voorgeschreven, dus dat het met die tekorten wel mee zou vallen bij haar.
Ik kende Mirjam al tijdje. Ze had me verteld dat ze regelmatig last had van spanningen in de nek en van hoofdpijn en dat ze thuis en op haar werk wel eens klaagden over haar perfectionisme. Ze noemde zichzelf “wel wat een controlefreak”. Daarom hadden we de vorige keer het verschil besproken tussen controle, dat gebaseerd is op angst, de situatie niet te kunnen hanteren en grip wat je ervaart als je jezelf voldoende vertrouwt, onafhankelijk van hoe de situatie zich voordoet.
“Waarom lukt dat nu niet met eten”, zei ze licht geïrriteerd. Ik vroeg Mirjam of ze dacht door de aanwijzigen te volgen van Sonja Bakker meer grip zou krijgen op haar eetgedrag of meer controle, nu ze het voor de 2e keer wilde proberen. “Ik hoopte meer grip, maar waarschijnlijk dus niet….”
“Wanneer je een structuur of een dieet van iemand anders volgt, wordt het moeilijk jouw eigen structuur, ritme en manier om te ontdekken van wat en hoe te eten, zodat het bij jou past. Dit is ook vaak waarom dergelijke diëten en adviezen op korte termijn goed werken, maar op langere termijn meestal niet. Goed gemotiveerd, dus op je wilskracht lukt dit meestal in het begin prima, zeker als je snel resultaat ziet. Helaas is een kenmerk van wilskracht dat het komt en ook weer verdwijnt, dus tijdelijk”.
“Mocht je wat meer variatie willen, dan staan er prima recepten en producten in, dus probeer gerust. Haal er uit wat er in zit en mocht haar structuur, ritme en smaak nu net ook de jouwe blijken, dan heb je een echt “jouw lijfboek” gevonden. Zo niet, dan kan het zinnig zijn verder te zoeken of je eigen “boekwerk” te maken. Dit heb je meestal niet in een paar maanden klaar, maar heb je wel de rest van je leven wel wat aan …”
Ik vervolgde: “Het gaat er dus niet om of ik het wel of niet goed vind. Het gaat erom of jij denkt, dat dit voor jou een begin van een nieuwe eigen leefstijl kan worden, of meer van hetzelfde is en daarmee dus een risico om van de wal in de sloot te raken”. Mirjam dacht na: “Als ik het zo hoor kan ik er beter mee stoppen denk ik. Ik wil wel graag mijn eigen weg vinden, al lijkt me dat nog wel een hele lange weg……”
“Ach, elke stap is er één”, zei ik “en een oorspronkelijk engels gezegde vind ik mooi in dit verband: het is de weg er naar toe, niet de pub zelf, waar het om draait”.
14:13 28-10-2010
