Instituut Xelf

Wat zijn nu goede tussendoortjes voor op school 4

Diane (15) kwam voor de 3e keer en was er deze keer zonder haar moeder . Ik was de vorige keer geëindigd met aan te geven dat een verkleinwoord gebruiken voor iets tussendoor van invloed is op de mate van verzadiging, maar ook op de mate van genot en had haar gevraagd hier zelf eens iets over na te denken hoe dat zou kunnen zitten. “Ik denk dat ik het wel weet hoe het zit” begon deze 4e jaars HAVO leerling.

“Vertel” nodigde ik haar uit. “Je eet vaak gauw even wat, omdat er niet veel tijd is en meestal heb ik het ook op voor ik het besef, dus dan heb je er ook niet veel lol van”. Ze keek me verwachtingsvol aan. “Heel helder en klopt precies” complimenteerde ik haar.

“Het verkleinwoord suggereert inderdaad , dat het de bedoeling is dat we het snel even tussendoor op eten, dus dat het vooral niet veel tijd mag “kosten”. Alsof alle andere dingen belangrijker zijn dan jezelf goed voeden.  Het “even snel” eten gaat ten koste van het genot en het besef dat we wat gehad hebben en stilt de honger hierdoor te  weinig. Al met al een risico op te veel calorieën, te weinig verantwoorde goede voeding en te weinig genot.

Eten staat in de top drie, van waar we als (volwassen) mensen, het meest van genieten in ons leven, op nummer 2. Intimiteit (verbondenheid) staat op nummer 1 en seks op nummer 3”.  Diane lachte wat verlegen. Ik deed of ik het niet zag en vervolgde: “Als we ons zelf in de knel brengen met “even stel wat tussendoor” hebben we een grotere kans op verslavingen van eten, seks, drugs, alcohol enz. Verslavingen kenmerken zich door te veel en te snelle inname en er te weinig genot aan kunnen beleven.

Heel onze maatschappij is gericht op in zo weinig mogelijk tijd zoveel mogelijk doen. Nederland is zelfs een tijd nummer 1 geweest in de wereld. Niet dat wij het langste of het meeste werken, maar dat wij het in het hoogste tempo kunnen werken. De prijs echter die we er voor betalen zijn  onze welvaartsziekten, waaronder hart- en vaatziekten, overgewicht en diabetes en ook een burn-out al op jonge leeftijd”.

“Toen je ontdekte dat je vaak snel at en niet zo bewust, heb je het toen ook anders geprobeerd?” vroeg ik Diane.  “Nou wel een keer toen ik toch een Mars had gekocht en niet mijn brood had op gegeten. We eten trouwens wel nu ander brood en ook al ander beleg. Dat gaat wel een stuk beter”. Ik  liet mijn waardering hiervoor blijken en ze ging verder: “Ik  heb nu mijn Mars op school voor de helft opgegeten en de rest meegenomen naar huis en daar heb ik rustig alleen op mijn kamer de andere helft opgegeten. 

Diane ging verder: “Als je het hap voor hap doet en goed proeft is het best veel zo’n helft en nu had ik er twee keer plezier van. Mijn moeder weet dit niet hoor”, voegde Diane er aan toe, alsof ze verwachtte dat ik het aan haar moeder zou doorvertellen”. Ik stelde haar gerust en ging verder: “Volgens mij snap je door deze ervaring  precies hoe je gemakkelijk te veel kunt eten en er maar weinig plezier aan beleeft.  “Ja, maar voor gewoon eten heb ik het nog niet echt uitgeprobeerd en dat lijkt me ook veel moeilijker. “Klopt, maar kijk maar wat lukt; je bent een slimme meid”.

“Nu nog het drinken, volgens mij heb je daar ook gedoe over met je moeder of niet?”en ik keek haar aan.  Ze knikte bevestigend en weinig enthousiast.  “Volgens mij houd jij van frisdranken en is je moeder daar niet enthousiast over”. “Ja, dat klopt, maar zij haalt het zelf in huis en vindt het zelf ook heel lekker. Ze denkt dat ik het niet door heb, maar ik weet het heus wel. En zij snoept ook stiekem hoor”en ze keek me uitdagend  aan.
“Wel misschien is het handig hierover een openhartig gesprek met haar te hebben en te kijken hoe jullie elkaar kunnen ondersteunen”. Diane trok haar wenkbrauwen op alsof ze verbaasd was over het idee dat zij haar moeder ook zou kunnen steunen.  “Mogelijk kun je overleggen over wat en hoeveel jullie nog wel en niet in huis halen. Heb je ideeën voor vervangingen van de zoete calorierijke dranken?”  “Water, melk, sap bedoelt u?” “Ja dat kan, lust je dat wel?”

Diane vond Fristi lekkerder dan melk en zo kwamen we op een zurige-zoete drank zonder suiker en vet uit. Water lustte ze wel, maar vond  dat niet lekker wanneer ze uit school kwam. Ze wilde wel verschillende soorten thee uitproberen en mandarijntjes of druiven. Ze vroeg of calorievrije frisdranken ook konden. Ik gaf aan dat dit kon en raadde aan verschillende soorten uit te proberen en gaf aan dat ze het niet meteen lekker hoefde te vinden.. Een kop bouillon leek haar zo nu en dan ook wel lekker met een stuk geroosterd brood.

“Genoeg zo voor deze keer?” Diane knikte en we planden een vervolg gesprek.